Nie tylko jelita. Nie tylko głowa.

Wstęp

Fragment książki

Bardzo długo nosiłem się z myślą, żeby kiedyś napisać coś takiego.

Żyję z chorobą Crohna od 17 lat. Diagnozę usłyszałem w wakacje, między gimnazjum a liceum. Nowa szkoła, zaostrzenie choroby, skrajne schudnięcie i próba odnalezienia się w nowej rzeczywistości jako prawie dorosły chłopak ważący 48 kilogramów.

Potem przyszły studia, kilkanaście różnych prac, własna firma. A równolegle: dziesiątki wizyt u lekarzy, setki pobrań krwi, kolonoskopie, gastroskopie, badania, wyniki, nadzieje i rozczarowania.

Biegunki, wymioty, krew, brak apetytu. Próby przytycia, po których znowu przychodziło chudnięcie. I ciągła walka. Ciągłe myślenie, co jeszcze można zrobić, żeby było lepiej.

Przez te lata próbowałem wielu rzeczy. Różnych diet, treningów, medytacji, technik oddechowych, pracy z własnym umysłem, a czasem też czegoś, co nazwałbym autoterapią.

Nie dlatego, że uważałem to za magiczne rozwiązania, tylko dlatego, że kiedy żyjesz z taką chorobą, zaczynasz szukać odpowiedzi szerzej.

Nie powiem Ci w tej książce, jak „pokonać” Crohna, wrzodziejące zapalenie jelita grubego, zespół jelita drażliwego czy inne choroby jelit. Nie powiem Ci też, żebyś przestał chodzić do lekarzy albo odstawił leki.

To nie jest tego typu książka.

Chcę opowiedzieć Ci o moich 17 latach życia z chorobą i o tym, do jakich wniosków doszedłem po drodze. O tym, co mi pomagało, co nie działało, gdzie sam się myliłem i dlaczego z czasem zacząłem coraz mocniej zwracać uwagę na psychikę, przewlekły stres, napięcie, relacje i sytuacje życiowe.

Chcę opowiedzieć też o połączeniu jelito–mózg i o tym, jak dziś na nie patrzę. To temat, który według mnie wciąż bywa niedoceniany, mimo że dla wielu osób może być jedną z ważniejszych części całej układanki.

Ale ta książka nie będzie tylko o psychice.

Przez lata, także dzięki własnym zainteresowaniom i doświadczeniu w sporcie, dużo uczyłem się o treningu, odżywianiu, suplementacji, medytacji i technikach oddechowych.

Można powiedzieć, że część tych zainteresowań nie wzięła się z pasji, tylko z desperacji i potrzeby, żeby w końcu poczuć się trochę lepiej.

I o tym wszystkim też tu będzie — nie jako o cudownych metodach, tylko jako o narzędziach, które mogą realnie wspierać człowieka żyjącego z chorobą.

Ta książka to nie obietnica wyleczenia, mimo że u mnie remisja przy nawykach, które Ci pokażę, trwa już bardzo długo.

To moja historia, moje wnioski i moje podejście. Być może znajdziesz w nich coś, co pomoże Ci lepiej zrozumieć siebie i trochę lepiej przechodzić przez własną drogę.

Spis treści

1. Wstęp
2. Oś jelito-mózg
3. Stres bez wyjścia
4. Co się właściwie dzieje w tle
5. Tłumienie emocji i brak granic
6. Wstęp do praktyki
7. Ruch i trening
8. Najprostsza wersja startowa (jeśli zaczynasz od zera)
9. Oddech
10. Oddychanie przeponowe vs. „oddychanie brzuchem”
11. Nauka oddychania przeponowego
12. Jak oddech wpływa na jelita?
13. Oddech a choroba Crohna — co faktycznie wiemy
14. Połączenie oddechu i treningu
15. Kończąc temat ruchu
16. Medytacja
17. Zen a Vipassana — dwie drogi, ten sam kierunek
18. Moja praktyka
19. Na koniec tej części
20. Mindfulness i jelita
21. Techniki oddechowe
22. Dlaczego w ogóle się tym zajmować
23. Wim Hof i hormeza
24. „Hormesis breathing”
25. Drugi biegun: oddychaj mniej
26. Co z tego dla Crohna
27. Przykładowy instruktaż
28. Szybkie porównanie podejść do oddechu
29. Jak zacząć cokolwiek
30. Dzień 1 — Świadomość oddechu
31. Dzień 2 — Pełny oddech
32. Dzień 3 — Długi wydech
33. Dzień 4 — Połączenie wszystkiego
34. Dzień 5 — Czucie ciała
35. Dzień 6 — Szybki reset („Fizjologiczne westchnienie”)
36. Dzień 7 — Główna technika (oddech + kontrola)
37. Podsumowanie — „sekret”
38. Pozostałe techniki
39. Dieta i suplementy
40. Fobia jedzeniowa
41. Co mówią dane o strachu przed jedzeniem
42. Jak to ugryźć praktycznie
43. Bezpieczeństwo i przeciwwskazania
44. Co ja jem (mój przykład)
45. Jedzenie + głowa
46. Przyprawy i suplementy
47. Przepis
48. Cel, wiara
49. Nauka odpuszczania
50. Zakończenie